The Martian

Evacuatie van Mars

Zodra ik een bericht lees over een ramp, vliegtuig, aardbeving, tsunami, zijn mijn eerste gedachten: hoeveel slachtoffers en hoeveel vermisten. Iets drijft de mens ertoe te willen redden, wie er te redden valt. Ridley Scott appelleert in zijn laatste film The Martian op sterke wijze aan deze primaire behoefte. De ramp voltrekt zich niet op aarde maar tijdens een onderzoeksmissie op Mars. Daarmee onderstreept Scott dat de behoefte van mensen voor elkaar op te komen tijdloos en universeel is.

Het landschap is fenomenaal, brons rood strekt Mars uit over de hele breedte van het filmdoek. Onderzoekers nemen monsters van het oppervlak en er worden wat grappen gemaakt. De sfeer is ontspannen, het is duidelijk een hechte groep vrienden in een vreemde omgeving. In hoog tempo onttrekt zich vervolgens een catastrofe. Er steekt een enorme storm op en de crew moet onmiddellijk evacueren, 1 man haalt het ruimteschip niet. Vanaf dat moment gaat automatisch het mensen-red-radartje in me draaien. En de film gaat daar meteen in mee. Vanaf het moment dat de bewusteloze Mark Watney weer bij komt, leef ik geboeid mee met alle triomfen en tegenslagen die de marsman op zijn pad ontmoet. Hoe hij zich, langer dan mogelijk lijkt, weet te redden. Hoe zijn vrienden van het huiswaarts gekeerde ruimteschip betrokken raken. Het hele wel en wee van de gestrande austronaut, je wilt het allemaal weten. Je wilt uiteindelijk maar 1 ding: Mark Watney moet naar huis gebracht worden.

The Martian is niet uniek in de thema’s die voorbij komen. Het redden uit de ruimte zagen we al prachtig verfilmd in Apollo 13 en het eenzame bestaan op een andere ‘planeet’ is geweldig mooi te zien in Moon. Wel nieuw is het accent in de film op wetenschap. First you do the maths, beweert botanist Mark, waarna hij met veel vindingrijkheid gebruik maakt van de mogelijkheden die hij heeft en zelfs zijn eigen Marsiaanse moestuintje aanlegt. Marks inspanningen en die van anderen om samen met hem te zoeken naar een weg terug, maken The Martian een onderhoudende en solide film.

Een epos over het redden van mensen in nood, lang geen slecht thema in een periode van een op drift geraakte blauwe planeet.